A Capela dá Oliva do Castelo de Salvaterra, é un monumento situado na comarca do Condado, en Salvaterra de Miño na provincia de Pontevedra.

Orientada cara ao río Miño disponse no medio dun longo lenzo da muralla que rodea a fortaleza.
Foi realizada en sillares pétreos ben asentados, e a súa planta en rectangular, é cuberta de tella árabe a varias vertentes. Aparece blasonada cunha representación da Virxe e coróase cunha Cruz e pináculos moi característicos do estilo barroco.
A Capela dá Oliva intégrase dentro das murallas do propio Castelo de Salvaterra o que indica que foi construída entre os séculos X e XI. As primeiras murallas deste castelo foron levantadas no século XII, e como se menciona anteriormente, no seu interior atópase a Capela da Virxe da Oliva, construída polos portugueses durante a súa ocupación da fortaleza e que podedes ver nas fotos que se achegan. Preto dela está o Pazo de Dona Urraca, hoxe rebautizado como Casa do Viño, que é unha fermosa mansión de grandes vidreiras situada nun extremo da praza que leva o mesmo nome, "Da Oliva".

A fortaleza, hoxe restaurada e propiedade do Concello de Salvatierra, viuse implicada en numerosos feitos de armas cuxas pegadas aínda se poden atopar entre as súas pedras. A que máis me chamou a atención é a que se pode ver na foto que se engade aquí, VER FOTO. Trátase de tres escudos portugueses, dato dedúcese da aparición da Cruz da Orde de Cristo, tan popular ao sur do Miño como a Cruz de Santiago en España e que aínda figura nas escarapelas dos avións da Forza Aérea Portuguesa. Como se pode ver, dos escudos consérvanse as coroas e os colares, pero as armas foron borradas. Isto débese a que a fortaleza de Salvatierra estivo en mans portuguesas durante a guerra de separación de Portugal.

Dous anos despois do inicio desa contenda, en 1642, o entón Conde de Salvatierra, García Sarmiento de Sotomayor, confiou o goberno deste castelo ao seu amigo o portugués Gregorio Lopes de Poxa cando aquel cruzou o Océano Atlántico para tomar posesión do seu cargo como Vicerrei da Nova España. Moitos portugueses combatían entón contra quen loitaba pola separación, e existen distintas versións sobre a actuación do tal Lopes de Poxa. Segundo algunhas fontes portuguesas Lopes tiña infiltrados entre os independentistas lusos que lle informaban dos movementos daqueles. Segundo outras fontes, el era en realidade un traidor que abriu as portas da fortaleza de Salvatierra aos seus inimigos. O caso é que o 15 de agosto 1643 tomou a praza João Rodrigo de Vasconcelos e Sousa, conde de Castelo Melhor (título que, cousas da vida, outorgáralle o Rey de España Felipe III pola súa lealdade), nunha operación de desembarco na que contou con dúas tantas de 250 homes cada unha (os que cabían de cada vez nas barcazas), atopando unha forte resistencia entre os galegos. Nos 16 anos que posuíron o castelo os lusos non perderon o tempo: levantaron as murallas actuais e melloraron as defensas, por iso é polo que a porta que se pode ver nas fotos ostente escudos portugueses.